Het konijn in de hoed

 

 

Waarom blijven voorstanders van een maanbasis beweren dat die er al moest geweest zijn? Terwijl ze volgens hun tegenstanders niet eens de technische mogelijkheden kennen en in de verste verte niet weten of het sop van een maanbasis de kool wel waard is. Ze zouden tevens geen benul hebben van de problemen die een lavagrot of -koepel met zich meebrengen.

 

Dat is mogelijk, maar waarom behoren er dan zoveel gespecialiseerde wetenschappers tot de groep voorstanders? Nu heeft doordeweeks gezond verstand ook zo zijn voordelen. Als een maanbasis verspild geld is of technisch niet te verwezenlijken, waarom blijven de Amerikanen - en niet alleen de Amerikanen - dan vasthouden aan de plannen ervoor? Plannen die overigens tot in het kleinste detail zijn uitgewerkt en die al tientallen jaren oud zijn. Waarom heeft men het luchtkasteel dan niet definitief opgedoekt? Zou het kunnen dat zichzelf respecterende wetenschappers weten dat er iets grondig fout moet zijn als men die plannen nu definitief schrapt? NASA kán dan ook niet anders dan vasthouden aan een maanbasis. Enkel door de plannen systematisch uit te stellen, kunnen ze iedereen aan het lijntje houden ... tot er nieuwe perspectieven opduiken.

 

Uit het wetenschappelijke magazine 'The New Scientist' van 29 april 2009: 'Uit meerdere hoeken wordt de druk groter om de plannen voor een maanbasis te schrappen en te focussen op Mars'. Het lijkt er dus op dat men in de toekomst de maan wil overslaan.

Mars is, afhankelijk van de plaats waar de planeet zich bevindt op zijn baan om de zon, circa 58 tot 400 miljoen kilometer van de aarde verwijderd (zoals hoger vermeld, bedraagt de afstand tot de maan 384.000 km). By the way: Heeft men daar dan wel het geld voor?

 

Met kostelijke studies zal men aantonen dat een marslanding de eerste stap naar een marsbasis moet worden, waardoor een maanbasis overbodig wordt. Goed gezien van NASA. Zo snoert de organisatie de criticasters - die maar blijven klagen over het uitblijven van een maanbasis - voor de komende twintig jaar de mond. Dat we op basis van concrete plannen uit 1969 al luxe onderkomens moesten hebben gehad, zowel op de maan als op Mars, daar gaat ze gemakshalve aan voorbij.

 

Het screenen van het marsoppervlak gaat voorlopig nog wel even door, want men weet natuurlijk nooit. Maar het moet er goed uitzien, want de signalen van de media worden alsmaar positiever. Blijkbaar zit er dan toch een konijn in de hoed. En misschien verlost dat konijn NASA wel van de nachtmerrie die de droom over een maanbasis ondertussen is geworden. Misschien, want heel wat wetenschappers zullen het moeilijk hebben om te begrijpen waarom men de maan links laat liggen. Goed mogelijk dat NASA nog een extra konijn uit haar hoed moet toveren. Hoewel velen dan weer beweren dat een maanbasis op termijn tóch moet kunnen, omdat NASA tijd genoeg heeft gekregen om alle buitenaardse sporen op de maan te wissen.

 

[Tot vandaag volgt de ene officiële maanmissie de andere op. Opgelet: klik op het pijltje 'vorige pagina' in je browser om terug te keren naar deze site als je het overzicht hebt gevolgd. NASA verbergt zo te zien niets voor ons, zelfs niet dat ze in 2009 een 2000 kg zware raket heeft laten inslaan op de maan. Sommigen zijn er echter van overtuigd dat die raket maar het topje van de ijsberg was en dat men ons - cru gezegd - kan wijsmaken wat men wil. Boze tongen beweren dat er zelfs geheime maanlandingen hebben plaatsgevonden. Tussen haakjes: Alle missies, ook deze van China en Japan, werden en worden hoe dan ook door de echte machthebbers gecontroleerd.]

 

Toch nog een kleine opmerking: Mitchell merkt op dat NASA bazen niet meer behoren tot de echte machthebbers. Doch deze laatste zullen ongetwijfeld binnen NASA hun pionnen hebben. Een topfunctionaris moet alleszins op zijn tellen passen ... of hij kan zijn biezen pakken.

 

Dat overkwam Michael Douglas Griffin - volgens zijn curriculum niet de eerste de beste - begin dit jaar (2009). Wellicht was hij iets te vaak zijn boekje te buiten gegaan. Citaten: 'De op één na grootste blunder uit onze geschiedenis was het stopzetten van het Apolloproject, de grootste was het niet heropstarten ervan.' 'We moesten al minstens twintig jaar een operationele maanbasis hebben gehad.' Het zijn straffen uitspraken van een wijs man. Uitspraken die aantonen dat huidige NASA bazen niet noodzakelijk op de hoogte zijn van de geheimen van de echte machthebbers.  

[Wij vermoeden dat het einde van de grote schoonmaak op de maan nog niet in zicht is en wagen ons daarom aan een boude voorspelling: Wie het komende decennium ambitie heeft om president van Amerika - of nog maar baas van NASA - te worden, en het realiseren van een maanbasis durft voorop te stellen, zal geen hoge toppen scheren. De media zullen het plan met de grond gelijk maken. En de burger zal volgen.]

 

 

Griffin legt de eed af bij vice-president Cheney op 28 juni 2005. Ondertussen is hij de laan uitgestuurd (foto: Wikipedia).